Funderingsonderzoek per gemeente

Waarom funderingsrisico zo lokaal is

Twee woningen van hetzelfde bouwjaar kunnen tientallen kilometers uit elkaar staan en een totaal verschillend funderingsrisico hebben. Dat komt doordat het risico niet in het huis zit, maar in de grond eronder. In grote delen van Oost- en Zuid-Nederland ligt zand: dat draagt zelf, dus daar staan zelfs oude panden vaak op een fundering op staal die nooit problemen geeft. In het westen en noorden ligt veen en klei — slappe lagen van soms tien tot twintig meter dik, waarin gebouwd wordt op palen die tot de draagkrachtige zandlaag reiken.

Bij die paalfunderingen ontstaat het probleem. Tot ongeveer 1970 werden er houten palen gebruikt, en hout blijft alleen intact zolang het onder water staat. Zakt de grondwaterstand — door droogte, bemaling of een nieuwbouwproject in de straat — dan komen de paalkoppen droog te staan en begint paalrot. Daarnaast klinkt veen in: de bodem zakt, maar het huis op palen zakt niet mee, of juist ongelijkmatig. Dat levert de scheuren en klemmende deuren op waar mensen uiteindelijk mee bij een adviseur aankloppen.

De combinatie is dus wat telt: slappe bodem én een pand van vóór 1970. Ontbreekt één van beide, dan is het risico beperkt. Daarom kun je uit een postcode alleen nooit de conclusie trekken — het bouwjaar van jóuw pand hoort erbij. Dat is precies wat de gratis check op postcode combineert: het echte bouwjaar uit de BAG plus de officiële aandachtsgebieden-kaart.

Het beeld in de gemeenten die we in kaart brachten

We werken de gemeenten uit waar het funderingsvraagstuk het meest speelt. Op dit moment zijn dat er 16, verspreid over 5 provincies (Drenthe, Noord-Holland, Overijssel, Utrecht, Zuid-Holland). Samen tellen ze ruim 572.000 woningen van vóór 1970 — de bouwperiode waarin houten paalfunderingen gebruikelijk waren. Bij 12 van deze 16 gemeenten is veen het hoofdbestanddeel van de ondergrond; bij de rest is dat zand of klei met veen daaronder.

Dat betekent niet dat al die woningen een probleem hebben. Het betekent dat daar de kans het grootst is dat een onderzoek iets oplevert, en dat een taxateur er sinds 2026 eerder een verhoogde risicoklasse zal noteren.

Waar een gemeentelijk funderingsloket is

11 van de 16 gemeenten hierboven heeft een eigen funderingsloket: Amsterdam, Delft, Den Haag, Dordrecht, Gouda, Haarlem, Leiden, Rotterdam, Schiedam, Woerden, Zaanstad. Zo'n loket is meer dan een telefoonnummer. Gemeenten met een loket hebben meestal ook lokale regelingen, een aanpak per straat of buurt, en soms een bijdrage in de onderzoekskosten. Woon je daar, begin dan bij de gemeente voordat je zelf een bureau inschakelt — het scheelt mogelijk geld en je krijgt de lokale context erbij.

Heeft jouw gemeente geen loket, dan ben je aangewezen op de landelijke regelingen. Die bestaan wel degelijk, waaronder het Fonds Duurzaam Funderingsherstel met borgstelling vanuit de NHG. Het overzicht staat op subsidie & financiering.

Staat jouw gemeente er niet bij?

Dan werkt de check nog steeds. We hebben alle Nederlandse gemeenten in onze database staan, dus je krijgt gewoon een indicatie en je kunt gewoon een aanvraag doen — ook als er nog geen uitgewerkte pagina voor je gemeente is. Die pagina's schrijven we op volgorde van waar de vraag vandaan komt.

Wat het wél uitmaakt: buiten de veen- en kleigebieden is de kans op funderingsproblemen simpelweg kleiner. Woon je op zandgrond in een pand van na 1970, dan is de kans groot dat de check op label A of B uitkomt en je hier klaar bent. Dat is een prima uitkomst — en hij kost je niets. Wil je weten wat de vervolgstappen kosten als het risico wél verhoogd is, kijk dan bij wat funderingsonderzoek kost.