"We beginnen met Fase 1" — wat de onderzoeker daarmee bedoelt

Je belt een onderzoeksbureau, en het eerste wat je hoort is: "we beginnen met Fase 1, en op basis daarvan kijken we of Fase 2 nodig is." Op dat moment knik je mee, maar eigenlijk heb je geen idee wat het verschil is. Geen zorgen — het is simpeler dan het klinkt. Fase 1 verzamelt en beoordeelt, Fase 2 graaft en meet.

Fase 1: het speurwerk

In Fase 1 duikt de onderzoeker in de archieven: bouwtekeningen, de grondwaterstand, gegevens over de bodem, en de zichtbare staat van je woning. Er komt geen schep aan te pas. Het resultaat is een onderbouwd risicobeeld én een advies: is graven nodig, of niet? Voor heel veel woningen stopt het hier.

Fase 2: de waarheid uit de grond

Wijst Fase 1 op risico, dan volgt Fase 2. Nu wordt er een inspectieput gegraven en worden de paalkoppen blootgelegd en beoordeeld op paalrot en aantasting. Dit geeft de meeste zekerheid — en is meteen de duurste stap, zie kosten per fase.

Welke heb jij nodig?

Voor de meeste kopers en eigenaren is een indicatie of Fase 1 voldoende. Fase 2 is aan de orde bij duidelijke risicosignalen of een hoog funderingslabel. Je hoeft dus zelden meteen de zwaarste (en duurste) route te kiezen.

Bepaal je startpunt met een gratis risico-check →